kirukkalgal

Life always gets hard when we come to know our loved ones are no more, especially friends . We all would have come across the demise of our best friends . The person who shared happiness and sadness with us,  fights with us and fights for us, shares beautiful memories with us. I too lost the best friend of my childhood (Saravana) due to a deadly life-sucking disease  (muscular dystrophy ). According to that disease, As it gets stronger, the person loses control over his bodily actions( walking, running, moving hands and fingers) . Eventually, every muscle and organ in the body gets fail one by one and the person dies. The moment I came to know that he was no more, everything around me turned dark for a few minutes. I had an enjoyable childhood at his home. Though he cannot walk, I and my brother would make my friend comfortable and always tried to keep my friend happy. When I finished my schooling and after joining college, I got a new circle, new friendship and ...

Name a few Multi-Talented personalities around you who can excel their talents at the same time across the fields like daycare, cooking, hospitality, health, etc.  Obviously, it's Mothers and Housewives. Sometimes we take them granted. But valuing their care and affection is the least they could expect from us. I am not a person who knows women or mother's perspectives (not now too). But meeting and traveling with few women in the form of friends and mentors made me realize women's perspective slightly. Please spend 2 minutes and read the scribbles below, ஆறு மணிக்கோ கண்கள் விழித்தேன், அடுப்பங்கரையில் அரை நாள் கழித்தேன்,  ஆர அமர உட்கார நேரமில்லை,  அரை நிமிடம் தாமதமானால் அழுவான் பிள்ளை.

I Wrote this one at a point when i felt everyone around me was achieving something and i was not. I was hoping something to happen big in my life  (positively) without even making an effort to get out of Bed. But the universe and God had other plans! We all humans will be longing for a victory or achievement in their life after continuous defeats or insults. Despite the damages we face, we should keep telling ourselves that life isn't over yet. Keep running! Keep running! And do please read these scribbles while you are busy running! For the context: In this poem, I have linked life with a running race. நெற்றியில் திலகமிட்டாள், வெற்றியுடன் திரும்பி வர, குறை நிறைகளை களைந்தான், குறிக்கோளை எளிதில் அடைய. சாத்தியக்கூறுகள் போதிப்பான், சரித்திரம் படைத்து திரும்பிட, அரை காலில் அமர்ந்தேன், ஓட்டத்தை தொடங்கிட. ஒளி வேகத்தில் எழுந்தேன், குண்டுகள் முழங்கிட. கண்ட கனவுகள் அனைத்தும்  கால் மையில் தூரத்தில் புலப்பட. மூச்சை முட்டும் அளவிற்கு ஓடினே...

I wrote this after watching the news about Priyanka Reddy's Raped, Burnt and Murder Incident near Hyderabad. Where she was Raped by 4 Monsters. I cannot imagine the struggles she would have gone through. I felt like my own sister was being Victimized in that situation.   As a brother, I cannot kill those 4 people, but (thanks to the police for killing those 4 Inhumans). But I can stand for her in my own way. Please do spend 2 minutes and read the scribbles below. "இ‌‌‍ ருளில் வெறிநாய்கள் என்னை சூழ்ந்திட, காற்றில் என் குறலோ கறைந்திட, என் கண்ணீர் துளிகள் கடவுளை தேடுதே, கை விரல்கள் விடுதலை பெற வேண்டுதே. கனநொடிகளில் கனவெல்லாம் கரையுதே, கருவறைக்குள் கருமமொன்று நுழையுதே. பெண்ணாய் பிறந்தது என் சாபமா, ஆணாய் பிறந்தது அவர்களின் லாபமா. நெருப்பில் என் தேகமோ எறிந்திட, மனிதமே மனிதமே மரண ஓலமொன்று கேட்டாயா, இறுதி ஆசையொன்று நீயும் இன்று கேட்பாயா! கைகள் கட்டப்பட்டு ஆண்குறி வெட்டப்பட்டு, பாச கயிறு கழுத்தில் போடப்பட்டு, மனித கறைகளை மண்ணில் இருந்து நீக்குவாயா?